Polderboys is mijn autobiografische fotoproject over het opgroeien met pesterijen in een klein dorp. Tsja, waardoor komt zoiets? Dat één bepaald gezin in een klein dorp het pispaaltje wordt. In ons dorp waren wij dat. Een creatief ruimdenkend gezin uit Amsterdam.

Een aantal jongeren die bij mijn broer en mij in de klas zaten besloten om ons huis met luilak volledig te bekogelen met eieren en wc-papier. Dit was het begin van jarenlange pesterijen die van kwaad tot erger gingen. Paardenpoep, sinaasappels en eieren vlogen regelmatig tegen ons huis aan. Soms stonden een tiental jongens bij ons voor de deur mijn ouders verrot te schelden en richtten vernielingen aan.

Zo slopen langzaam maar zeker angst en eenzaamheid mijn leven in. ‘s Avonds ging ik niet naar buiten en werd bang in het donker. Ik keek altijd achterom of er niet een van die jongens in de buurt was. Ik nam andere routes naar huis om niet langs de plekken te hoeven waarvan ik wist dat ze rond zouden hangen. Later durfde ik niet naar de supermarkt omdat zij daar werkten. Ik ontwikkelde langzamerhand een afkeer tegen dit dorp. Ik verlangde naar het moment dat ik weg kon gaan. Weg van al die negatieve gevoelens.

Voor dit project ben ik terug gegaan naar de plekken die mij dit onheilspellende gevoel gaven. En heb ik ze vastgelegd om ze voor eens en voor altijd achter mij te kunnen laten voor zover dat kan.

Het blijft een pijnlijke herinnering.

Website Nanne Heilig: www.facebook.com/NanneHeiligPhotography/
Instagram Nanne Heilig: www.instagram.com/nanneheiligphotography/

Klik op de foto’s om ze groter te bekijken.